Malinowy urodzaj – znane i nowe odmiany pomidorów

Drukuj Drukuj

Jeszcze nie tak dawno pomidory malinowe można było spotkać jedynie w uprawie amatorskiej. Kiedy kilka lat temu pierwsze firmy zaczęły promować odmiany tego typu nadające się do produkcji towarowej w tunelach i w szklarniach nikt chyba nie spodziewał się, że tak szybko zyskają one dużą popularność, a konsumenci będą skłonni płacić za te delikatesowe pomidory więcej, niż za tradycyjne. Obecnie ze względu na większą podaż nie można już wprawdzie za te owoce uzyskać tak wysokich cen, jak kilka lat temu, nadal jednak sprzedają się one dobrze, a zdaniem niektórych dobrej jakości pomidory malinowe zawsze znajdą nabywców, ponadto takimi owocami zaczynają się interesować także hurtownicy. Jak je zatem wyprodukować i jakie odmiany wybrać? Pomidory malinowe ma w ofercie już większość firm nasiennych obecnych na naszym rynku.


Bakker Brothers

W ofercie tej firmy znajduje się pomidor malinowy Bakony F1. Jest to plenna, wczesna odmiana o silnym systemie korzeniowym i ciągłym wzroście, nadająca się do uprawy przedłużonej. Polecana jest do uprawy w tunelach lub szklarniach. Jej owoce są wielkości 200-230 g, mają atrakcyjny malinowy kolor, są aromatyczne i charakteryzują się wyjątkowo dobrym, słodkim smakiem – typowym dla tradycyjnych odmian malinowych. Wyróżniają się również dobrą trwałością.

Clause

Firma ta proponuje dwie odmiany pomidora malinowego – Aphen F1 i Fenda F1. Obie o wzroście ciągłym i przewadze cech wegetatywnych, można je uprawiać z nasadzeń w końcu lutego lub na początku marca w krótkich cyklach, na 6 do 8 gron, lub w uprawie przedłużonej – do mniej więcej 20 gron. Aphen ma bardziej zwarty pokrój, Fenda – luźniejszy. Władysław Tokarczyk, przedstawiciel firmy, podkreśla, że pomidory te mają bardzo silny system korzeniowy i nadają się do uprawy na podłożach zmęczonych. Ze względu na tendencje do silnego wzrostu niewskazane jest dla nich intensywne nawożenie azotowe. Ponadto przy silnym nawożeniu azotowym i słabej dostępności potasu na owocach mogą pojawić się znikające zielone smugi (zwłaszcza u odmiany Aphen). Przy prawidłowym nawożeniu azotem i potasem pomidory wybarwiają się dobrze. Owoce są duże (250 – 300g lub więcej), przy czym nieco większe ma odmiana Aphen, wyróżnia się ona ponadto wyjątkowo dobrym ich smakiem.

Monsanto – De Ruiter Seeds

Odmiana Tomimaru Muchoo F1 z oferty tej firmy polecana jest do uprawy szklarniowej w cyklu przedłużonym, z nasadzeń od połowy stycznia w wełnie mineralnej lub innych substratach. Rośliny o silnych tendencjach generatywnych są wysokie i mają otwarty pokrój. Warto rozważyć ich szczepienie na silnie rosnącej podkładce, gdyż łatwiej wówczas utrzymać równowagę wzrostu i rozwoju roślin, zwłaszcza latem – wtedy silny system korzeniowy zapewniany przez podkładkę pomaga zapobiegać występowaniu suchej zgnilizny wierzchołków owoców. Jak powiedziała Katarzyna Tykarska – odpowiedzialna w firmie za doświadczenia odmianowe – w nawożeniu tego pomidora firma zaleca pożywkę podobną, jak dla innych wielkoowocowych, o podwyższonej o 20% zawartości wapnia, zwłaszcza latem, w czasie upałów, gdy rośliny są bardziej narażone na suchą zgniliznę. Należy unikać podawania pożywki o zbyt wysokim EC oraz zwiększania wartości EC w matach uprawowych.

Owoce Tomimaru Muchoo dorastają do 160-180 g, mają malinowoczerwoną barwę, i bardzo dobry smak. Są kuliste, z delikatnie zarysowanym żebrowaniem w pierwszych gronach. Twardością dorównują odmianom o czerwonych owocach. Szypułka i działki kielicha mają ładny kształt i długo zachowują świeżość.

Owoce Tomimaru Muchoo dorastają do 160-180 g, mają malinowoczerwoną barwę, i bardzo dobry smak. Są kuliste, z delikatnie zarysowanym żebrowaniem w pierwszych gronach. Twardością dorównują odmianom o czerwonych owocach. Szypułka i działki kielicha mają ładny kształt i długo zachowują świeżość.

Firma wkrótce będzie wprowadzać kolejne odmiany malinowe. Kanna 218 F1 i Pandarosa F1 polecane są do uprawy w tunelach foliowych (na razie jeszcze na etapie prób uprawowych). Są to pomidory wysoko rosnące, przeznaczone do uprawy w skróconych cyklach. Kanna 218 ma owoce o masie 160-180 g, smaczne, o bardzo dobrej trwałości (najtrwalsze w tej grupie pomidorów), twarde, atrakcyjne, o ładnej szypułce. Jest ona dosyć wczesna. Owoce odmiany Pandarosa mają około 200 g, w dotychczasowych doświadczeniach dobrze sprawdziła się ona w jesiennym cyklu uprawy.

Nickerson-Zwaan

Malinowym standardem w ofercie firmy Nickerson-Zwaan jest odmiana VP1 F1, która przed kilkoma laty była pierwszą propozycją tego typu o owocach dosyć twardych i trwałych, sprawdzających się w obrocie, a jednocześnie zachowujących cechy tradycyjnego, malinowego pomidora – łącznie z wysokimi walorami smakowymi. Jest to odmiana bardzo wczesna, o dosyć krótkim okresie wegetacji, polecana przez firmę do uprawy na 4 lub 5 gron, które dojrzewają szybko, co pozwala możliwie wcześnie zakończyć produkcję i rozpocząć nowy cykl. Owoce VP1 są duże (240-280 g), przeważnie kuliste, jedynie bardzo duże są lekko spłaszczone i żebrowane.

Według informacji przekazanych przez Małgorzatę Zadurę, reprezentującą firmę Nickerson-Zwaan, poszukiwano odmiany łączącej korzystne cechy VP1 z silniejszym wigorem, co pozwoliłoby wydłużyć okres uprawy (VP1 jest uprawiany najczęściej w 2 cyklach, a w dłuższych – w uprawie szklarniowej – jedynie z rozsady szczepionej). Owocami tych poszukiwań są nowsze propozycje firmy, odmiany VP2 F1 i HTP11 F1 – obie o lepszym wigorze, nadające się do uprawy na 6 lub 7 gron, o smacznych, twardych, dosyć trwałych owocach, odpornych na pękanie. Pomidory te są lekko spłaszczone (zwłaszcza u HTP11) i wyraźniej żebrowane. Odmiany te są wprawdzie o kilka dni (VP2) lub tydzień (HTP11) późniejsze niż VP1, obie jednak nadal są zaliczane do pomidorów wczesnych. Są to pomidory bezpiętkowe.

Nowe pomidory malinowe z firmy Nickerson Zwaan charakteryzują się dobrą zdrowotnością, w przypadku VP2 ważną cechą jest odporność na nicienie (obecność tych szkodników na plantacjach obserwowano w ubiegłym roku w kilku lokalizacjach w kraju). Zarówno VP1, jak i VP2 są odporne na 5 ras Cladosporium fulvum.

Ponieważ wszystkie trzy wymienione odmiany malinowe wykazują przewagę cech generatywnych w ich uprawie należy więcej uwagi poświęcić wzmacnianiu strony wegetatywnej – prawidłowemu rozbudowaniu roślin i zachowaniu ich wigoru. Zalecane jest nawożenia takie, jak dla innych odmian wielkoowocowych, dobre zaopatrzenie roślin w magnez i żelazo (nawożenie siarczanem magnezowym i chelatem żelaza). Małgorzata Zadura podkreśla, że ogrodnicy powinni zwrócić uwagę, że oferowane przez ich firmę generatywne odmiany malinowe różnią się od dostępnych na rynku malinowych pomidorów tunelowych o przewadze cech wegetatywnych, które wymagają zupełnie innego podejścia do uprawy. Specjalistka z firmy Nickerson Zwaan przestrzega, aby nie sadzić rozsady odmian generatywnych z już rozkwitniętymi gronami, a niekiedy nawet z zawiązanymi owocami, gdyż wówczas rośliny będę przedwcześnie kończyć wzrost, nawet po trzecim gronie. Nie ma jednego schematu uprawy odmian malinowych, należy kierować się przede wszystkim tendencjami wzrostu i rozwoju wybranych odmian oraz przestrzegać zaleceń hodowców.

Nongwoo Bio

Ta koreańska firma, reprezentowana na naszym rynku przez przedsiębiorstwo Rol-Spec ma w ofercie wczesną, malinową, silnie rosnącą odmianę pomidora Pink Top. W uprawie zalecane jest stymulowanie jej tendencji generatywnych, bez obawy o wzrost wegetatywny. Zalecane jest silne nawożenie , w uprawach bezglebowych większone nawożenie wapniem (o około 20%). Jej owoce są malinowej barwy, spłaszczone, lekko karbowane, w gronach regulowanych do 4-5 sztuk dorastają do 220-240 g.

Piotr Zawada podkreśla, że owoce odmiany Pink Top są cenione za niepowtarzalny smak, dobrą jakość i piękny malinowy kolor. Zalecana jest do uprawy pod osłonami, do 7 gron. Wielu producentów uprawia ją również w cyklu przedłużonym.
Rośliny są odporne na: ToMV, V, F1,2 ,FCRR, C5, N.

Rijk Zwaan

W grupie odmian malinowych propozycją firmy Rijk Zwaan jest pomidor Esmira F1 o dużych owocach (180-200 g), kulistych, jedynie w pierwszych gronach lekko spłaszczonych i żebrowanych. Jak mówi przedstawiciel firmy, Marcin Mech, odmiana dobrze wiąże owoce, są one wyrównane w gronach, charakteryzują się stosunkowo dobrą trwałością i twardością. Esmira polecana jest do tradycyjnej uprawy w tunelach w cyklach wiosennym i jesiennym (jest to optymalne rozwiązanie) lub dłuższym – wówczas, przy uprawie na 8 gron warto regulować liczbę owoców (w skróconych cyklach, na 3 lub 4 grona, nie ma takiej potrzeby). Odmiana jest dosyć zrównoważona we wzroście i rozwoju. Jest odporna m.in. na Cladosporium fulvum.

Syngenta Seeds

Firma ta ma w ofercie odmianę malinową Mamirio F1. Jest to pomidor o średniej wczesności, silnie rosnący, przeznaczony do uprawy w tunelach zimnych lub ogrzewanych, a także w szklarniach (wówczas rośliny powinny być szczepione, mogą być sadzone nawet w połowie stycznia). W uprawie tunelowej rośliny prowadzi się zwykle na 8 gron. Według informacji przekazanych przez Tomasza Olszewskiego z firmy Syngenta odmiana ta dobrze zawiązuje owoce (po 5 lub 6 w gronie) i pod względem wysokości plonu dorównuje odmianom czerwonoowocowym. Nie ma szczególnych wymagań pokarmowych – w uprawach, w których była nawożona tak, jak pomidor Brooklyn F1 (o czerwonych owocach) nie wykazywała objawów niedoborów składników. Odmiana ta dobrze reaguje na lekko ograniczony dostęp światła – np. uprawa w starych tunelach czy starych szklarniach. Dlatego nie należy odsłaniać dojrzewających owoców – grona powinny być zakryte liśćmi, wówczas dobrze, równomiernie się wybarwiają i uzyskują atrakcyjny malinowy kolor. Gdy w nadmiernie zagęszczonych uprawach konieczne okaże się usunięcie części liści, najlepiej jest wycinać środkowy liść spomiędzy gron.
Owoce Mamirio dorastają przeciętnie do 180–200 g, w pierwszych gronach są jednak nieco większe, lekko spłaszczone i karbowane (do mniej więcej czwartego grona). W kolejnych gronach są bardziej kuliste. Ich trwałość jest porównywalna do typowych czerwonych owoców tunelowych odmian – np. Brooklyn F1 czy Boderine F1.

Kolejna malinowa odmiana w ofercie Syngenty – Manqili F1 – będzie w tym sezonie testowana w warunkach uprawowych. Bardziej przypomina ona tradycyjne malinowe pomidory. Jej owoce są bardzo smaczne, przez cały sezon zachowują typowy kształt – spłaszczony i lekko żebrowany, są wielokomorowe, dorastają przeciętnie do 160–200 g. Dobrze się wybarwiają na zdecydowanie malinowy kolor (a nie malinowoczerwony) i nie muszą być zacienione. Ponieważ pierwsze owoce mogą być rozmiarów większych niż przeciętne, w pierwszych gronach warto redukować ich liczbę, aby nie dopuścić do zbytniego obciążenia roślin. Jest zalecana do uprawy na 6 gron, daje wysoki i skoncentrowany plon. Pod względem trwałości owoców ustępuje swojej poprzedniczce.

Western Seeds

W asortymencie tej firmy od 4 lat znajduje się Rosavita F1. Jest to pomidor wielkoowocowy (200–250 g, a w pierwszych gronach nawet ponad 300 g), o krótkich międzywęźlach i silnych tendencjach wegetatywnych do okresu kwitnienia 3 grona. Dlatego wymaga odpowiedniego prowadzenia od początku uprawy. Tomasz Marasik właściciel firmy Toma Seeds, zaleca przerzedzanie liści tej odmiany – należy usuwać co trzeci liść do wysokości 5. grona, dzięki czemu poprawia się wentylacja wokół kwitnących gron, lepsze jest wówczas zapylanie i zawiązywanie owoców. Zaniechanie tego zabiegu prowadzić może do tworzenia się owoców beznasiennych, sercowatego kształtu. Typowe owoce Rosavity są lekko spłaszczone i karbowane, bezpiętkowe. Pod względem trwałości pozytywnie wyróżniają się w grupie pomidorów malinowych. Są bardzo smaczne, a ze względu na rozproszone komory nasienne sprawiają wrażenie bardziej mięsistych, niż owoce odmian o regularnych komorach.

W uprawach na więcej niż 6 lub 7 gron wskazane jest redukowanie liczby zawiązków do 5 sztuk w pierwszych trzech gronach. Dzięki temu roślina prawidłowo zawiązuje owoce w gronach 6. i 7. (regulowanie jest zalecane także w uprawie w nieogrzewanych tunelach, gdy rośliny wytworzą tzw. rozstrzelone grona, z bardzo dużą liczbą owoców). W krótszych cyklach uprawy nie ma konieczności regulowania liczby owoców.

Rosavita może być sadzona wcześnie (w Polsce była uprawiana nawet z nasadzeń grudniowych). Dobrze znosi gorsze warunki świetlne, gdyż była hodowana z myślą o rynku chińskim, gdzie pomidory uprawia się w tunelach, których północną ścianę stanowi mur akumulujący ciepło w dzień i oddający je w nocy, a folia na noc przykrywana jest matami ryżowymi. W uprawie z wczesnych terminów sadzenia, przy małej ilości światła warto jest zasilać rośliny nawozami zawierającymi fosfor i mikroelementy. Ze względu na brak skłonności do tworzenia zielonej piętki odmiana nie ma szczególnych wymagań co do nawożenia potasowego. Nie ma też zwiększonego zapotrzebowania na wapń – jej wymagania pokarmowe są podobne jak innych pomidorów wielkoowocowych.

W ocenie Tomasza Marasika już w ubiegłych sezonach mieliśmy w Polsce bardzo dużo pomidorów malinowych i raczej nie należałoby zwiększać areału ich uprawy. Bo mają one nie tylko inny smak, ale także nieco inne zastosowanie w kuchni (raczej nie są polecane np. na zupy czy przeciery). Oprócz pomidorów malinowych swoje miejsce na rynku zdobyły również inne odmiany deserowe – np. o żółtych lub pomarańczowych owocach, śliwkokształtne, typu San Marzano itp. Ponieważ można było za nie uzyskać wyższe ceny niż, za pomidory standardowe ich uprawa upowszechniła się zwłaszcza w małych gospodarstwach, prowadzących częściowo sprzedaż bezpośrednią. Istnieje określona grupa klientów, może kilkanaście procent, którzy kupią deserowe pomidory niezależnie od ceny, gdy tylko będą one dobrej jakości i atrakcyjnie podane.


Artykuły powiązane »

Promocje
Na zakupy

Newsletter »

FACEBOOK »

Darmowy magazyn »

Pobierz DARMOWY Egzemplarz dwumiesięcznika Pod Osłonami!