PODosłonami.pl

Yara

Spotkanie w okolicach Ostrowa Wielkopolskiego – ochrona i uprawa ogórków

24 maja firmy Enza Zaden Poland, Koppert Polska oraz ADOB zorganizowały Dzień Otwarty, który odbył się w Gospodarstwie Ogrodniczym Pana Dawida Lisa w miejscowości Biskupice Ołoboczne. Po wizycie w szklarni odbyły się wykłady poświęcone uprawie ogórka szklarniowego. Najczęstsze problemy i błędy w uprawie ogórka omówiła Agnieszka Wiśniewska z Enza Zaden. Paweł Kloc mówił o biologicznej ochronie roślin.

Uczestnicy spotkanie w szklarni Pana Dawida Lisa

Wizyta w szklarni

Pierwsza część spotkania odbyła się w szklarni Pana Dawida Lisa. W obiekcie typu Venlo o powierzchni 3300 m2 ogrodnik uprawia odmianę Melen F1. Rozsadę dostarczyło Gospodarstwo Ogrodnicze T. Mularski. Została ona posadzona na miejsce stałe 17.02., w zagęszczeniu 2,4szt./m2. Ogórki uprawiane są w matach wełny kamiennej Cultilene Exxelent. Pierwsze zbiory odbyły się 15.03.

W 2. i 3. tygodniu po posadzeniu rozsady na roślinach umieszczono saszetki Spical Plus (dobroczynek kalifornijski). W miejscach, w których w ubiegłym roku występowały przędziorków wysypano na rośliny dobroczynka szklarniowego (preparat Spidex). Prewencyjnie, przeciwko mączlikom i wciornastkom, rozwieszono saszetki Swirski Mite  (Amblyseius swirskii), na co 4 roślinie. Uprawa lustrowana jest regularnie raz w tygodniu.

Uwagi uprawowe

Agnieszka Wiśniewska z Enza Zaden omówiła najczęstsze problemy występujące w uprawach ogórków oraz doradzała jak unikać błędów. Ogórki najczęściej uprawiane są metodą ‚na parasol’ lub w systemie wysokiego drutu. Często spotykane się także połączanie tych systemów. Każdy system uprawy ma swoje zalety i wady. Zaletą uprawy ‚na parasol’ jest łatwiejsze zasiedlanie roślin przez organizmy pożyteczne, tzn. nie wynosi się ich razem z usuwanymi liśćmi, tak jak w systemie wysokiego drutu. Ten drugi system uprawy zapewnia stabilne plonowanie przez cały okres uprawy, ale jest bardziej pracochłonny. Ponadto przez miejsca po usunięciu liści mogą wnikać do wnętrza rośliny zarodniki patogenów, np. szarej pleśni.

Odmiany ogórków

Grummel F1 (E23M.2262 F1) to nowa odmiana polecana do sadzenia od połowy stycznia do początku lutego, zarówno w szklarniach, jak i w tunelach foliowych. Rośliny o dość szybkim wzroście, liście ułożone horyzontalnie o dużej powierzchni. Owoce o długości około 25 cm nie mają tendencji do wydłużania się latem. Grummel F1 ma nieco wyższe wymagania pokarmowe w porównaniu do standardowych odmian, ale jest bardziej plenna. W okresach krótkiego niedoboru światła roślina nie zrzuca szybko zawiązków. Jest bardzo tolerancyjna na mączniaka prawdziwego.

Melen F1 – odmiana znana na rynku, do nasadzeń od połowy lutego. Owoce o długości 20-22 cm, przez cały okres uprawy zachowują doskonałą jakość, a przy opóźnianiu zbiorów nie przerastają na grubość. Roślina jest tolerancyjna na zaburzenia pokarmowe.

Uprawa ogórków w nasadzeniach letnich i wczesnojesiennych

Część ogrodników samodzielnie przygotowuje rozsadę. Zbyt wysoka temperatura (ponad 28°C) w czasie wysiewu nasion stwarza problemy ze wschodami – informowała przedstawicielka firmy Enza Zaden – należy o tym pamiętać szczególnie przy przygotowaniu rozsady do produkcji letniej i wczesnojesiennej. Rozwiązaniem tego problemu może być wysianie nasion poza szklarnią.

Niektórzy ogrodnicy robią tzw. podsiweki (wysiewają nasiona) lub  podsadki (wkładają siewki) bezpośrednio do maty, obok rośliny uprawianej w cyklu wiosennym. Zaletą tego typu działań jest skrócenie okresu bezprodukcyjnego. Ponadto mata, która zostaje po raz kolejny zostaje wykorzystana do uprawy, nie nagrzewa się, co ułatwia wzrost młodych roślin na tym etapie produkcji. Podstawową wadą tego systemu jest problem z utrzymaniem zdrowotności uprawy, szczególnie jeśli występowały szkodniki. Młode rośliny stanowią dla nich doskonałe źródło pożywienia. Kolejnym minusem jest możliwość uszkodzenia młodych roślin w trakcie usuwania starych roślin po zakończeniu cyklu wiosennego.

Podczas produkcji rozsady należy unikać wahań wilgotności w kostce, EC i wysokiego natężenia światła – są to czynniki silnie generatywne. Po posadzeniu na miejsce stałe roślina tworzy liczne zawiązki w pojedynczych węzłach – te tendencje mogą się utrzymywać do 1 m wysokości rośliny. Jak informowała prelegentka przy nasadzeniach czerwcowych można pozostawić zawiązki – przy bardzo dużej ilości światła roślina sama je wyreguluje. W nasadzeniach sierpniowych roślinie trudniej utrzymać odpowiedni balans. W tym przypadku w węźle należy zostawić do 2 szt. owoców a resztę zawiązków usunąć.

Groźny patogen

A. Wiśniewska mówiła także o jednym z groźnych patogenów, na które narażone są uprawy ogórka. Jest nim Didymella bryoniae (znany też pod nazwą Mycosphaerella melonis) – sprawca czarnej zgnilizny zawiązków i pędów roślin dyniowatych. Na brzegach liści widoczne są duże, żółtawe, nekrotyczne plamy z ciemniejszym środkiem. Grzyb powoduje gnicie i zasychanie zawiązków oraz niewyrośniętych owoców. Porażane są także liście, łodygi i pędy boczne. Najistotniejszym czynnikiem decydującym o wystąpieniu i tempie szerzenia się choroby jest wilgotność powietrza i podłoża. Infekcji sprzyja długotrwałe zwilżenie liści i owoców. Zarodniki patogenu wnikają do roślin także przez uszkodzenia mechaniczne. Podstawowym sposobem walki z chorobą są działania prewencyjne. Nie należy dopuszczać do długotrwałego zwilżenia roślin i utrzymywania się wysokiej wilgotności powietrza w obiekcie. Można to osiągnąć poprzez częste wietrzenie szklarni. Wskazane jest włączenie ogrzewania oraz zaprzestanie podlewania w drugiej części nocy. Nie należy dopuścić także do zbyt dużych różnic pomiędzy poziomem EC w macie i pożywce. Po zauważeniu objawów choroby należy usunąć porażone rośliny ze szklarni i zniszczyć je. Zarodniki mogą przetrwać kilka lat w resztkach roślin.

Strategia biologicznej ochrony

Paweł Kloc z firmy Koppert omówił najgroźniejsze szkodniki i sposoby walki z nimi z wykorzystaniem entomofagów. Zazwyczaj ogrodnicy zwracają się w kierunku „biologii” w sytuacjach, gdy nie są skuteczne już żadne środki chemiczne. Najtrudniejszy jest pierwszy rok stosowania ochrony roślin z wykorzystaniem entomofagów, z czasem, jak podkreślał prelegent, można się jej nauczyć. Ta metoda ochrony roślin zakłada utrzymanie równowagi pomiędzy szkodnikami i organizmami pożytecznymi. Przed wykonaniem oprysku chemicznym środkiem ochrony roślin, należy sprawdzić wpływ substancji czynnej preparatu na populację entomofaga. Takie informacje dostępne są na stronie internetowej Koppert.

Zwalczanie szkodników

Największym zagrożeniem w uprawie ogórków pod osłonami jest przędziorek chmielowiec (Tetranychus urticae). Podstawową metodą w walce z przędziorkami jest prewencyjne rozwieszenie saszetek Spical lub  Spical Plus, z entomofagiem Neoseiulus californicus  (dobroczynek kalifornijski). Potem, interwencyjnie do zwalczania większej ilości szkodnika powinien być wykorzystany preparat Spidex, zawierający Phytoseiulus persimilis (dobroczynek szklarniowy). Po zaobserwowaniu gniazd z przędziorkami należy wprowadzić (rozsypać) w to miejsce Spidex – minimum 20 szt. dobroczynka/m2. Introdukcję należy powtarzać przez 3-4 tygodnie, ze względu na szybkie rozmnażanie się przędziorków. W ciągu tygodnia mogą rozwinąć się 3 pokolenia szkodnika. W związku z tym zabieg należy prowadzić, aż do momentu uzyskania przez dobroczynka liczebnej przewagi nad populacją przędziorków.

Mączlik szklarniowy  (Trialeurodes vaporarium) to powszechnie występujący szkodnik w uprawach pod osłonami. W uprawach ogórków jest on groźny ze względu na ilość jaj składanych przez samicę w ciągu życia – jest ich 3 razy więcej  niż w uprawach pomidora.  Zapobiegawczo należy wprowadzić drapieżne roztocza: Amblyseius swirskii (preparat Swirski Mite Plus lub Swirski Mite LD) lub Amblyseius limonicus  (preparat  Limonica). Po pojawieniu się mączlików należy wprowadzać Encarsia formosa  (dobrotnica szklarniowa) – preparat En-strip.  Dorosła błonkówka składa jaja do wnętrza ciała larw mączlika, które po pewnym czasie stają się czarne. Jak wyjaśniał przedstawiciel firmy w produkcie (kartoniki do zawieszania na roślinie) są poczwarki entomofaga (spasożytowane larwy) – jeden kartonik zawiera 60 szt. poczwarek.

W wyniku żerowania wciornastków na liściach widoczne są drobne, srebrzystobiałe plamy. Liście żółkną i zamierają. W obrębie plam widoczne się czarne, błyszczące grudki – odchody szkodnika. Wciornastki uszkadzają także kwiaty i owoce, które mogą mieć zniekształconą, popękaną skórkę. Wciornastki nalatują do szklarni z okolicznych upraw polowych. Roztocza wykorzystywane do ochrony ogórków przed mączlikiem można wykorzystać także w walce z wciornastkami.

Kluczem do skutecznej ochrony roślin jest regularny monitoring prowadzony raz w tygodniu, najlepiej przez pracowników w trakcie prac pielęgnacyjnych. Do tego celu przydatne są tablice lepowe. Ochrona biologiczna pozwala wyprodukować zdrową żywność, bez pozostałości środków ochrony roślin.

Czytaj także: „Ochrona biologiczna w uprawach ogórków

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Program Ochrony Roślin
HortiAdNet