PODosłonami.pl

Cultilene 2
Mularski 3
Yara

Szara pleśń i zgnilizna twardzikowa w uprawie papryki

Szara pleśń jest jedną z najbardziej znanych i bardzo dokuczliwych chorób w uprawie papryki w nieogrzewanych tunelach foliowych, zwłaszcza o wysokość nieprzekraczającej 2 m w szczycie. Przy bardzo nasilonej infekcji plon może być zredukowany nawet o kilkadziesiąt procent. Zgnilizna twardzikowa to choroba dość pospolita, jednakże jej gospodarcze znaczenie w uprawie papryki jest niewielkie, gdyż porażenie zwykle ogranicza się do pojedynczych roślin. Obie choroby występują w podobnych warunkach środowiskowych.

Owoc papryki porażony przez szarą pleśń

Objawy i warunki rozwoju choroby

Sprawcą szarej pleśni jest grzyb Botrytis cinerea. Pierwszymi oznakami choroby na roślinie są niewielkie, szare, wodniste plamy, które bardzo szybko się powiększają, żółkną i brunatnieją. Porażone pąki kwiatowe brunatnieją i zamierają. Na owocach dochodzi do mokrej zgnilizny – skórka pozostaje nieuszkodzona ale można ją łatwo usunąć, tkanka pod nią jest zagłębiona, wodnista, oliwkowoszara. W warunkach bardzo dużej wilgotności powietrza porażona powierzchnia pokrywa się szarym, puszystym i pylącym nalotem grzybni – z czasem można dostrzec drobne, czarne punkciki (tzw. sklerocja), będące zarodnikami grzyba .

Zarodniki grzyba B.cinerea wnikają do rośliny w miejscach uszkodzenia tkanek atakując obumarłe lub mechanicznie uszkodzone części roślinne. Grzyb do rozwoju i infekcji wymaga wysokiej wilgotności względnej powietrza i silnie zwilżonych powierzchni rośliny. Optymalna temperatura wzrostu grzybni i powstawania zarodników konidialnych wynosi od 20°C do 23°C.   B. cinerea najbardziej patogeniczny jest w temperaturze 14-15°C i przy wilgotności powietrza przekraczającej 90%.

Rozwojowi choroby sprzyja mała ilość światła, osłabienie roślin innymi chorobami, niedobór wapnia i potasu w glebie. Sprzyjające warunki panują też przy zbyt dużym zagęszczeniu roślin.

Sprawca zgnilizny twardzikowej (Sclerotinia sclerotiorum) poraża nadziemne części rośliny – łodygi, pędy i owoce. Najczęściej atakuje podstawę łodyg i pędy, zwłaszcza ich rozgałęzienia. Na zaatakowanych powierzchni pojawia się biały, zbity nalot grzybni. W obrębie nalotu można zaobserwować nieregularnego kształtu, czarne sklerocja o długości do 10 mm – formy przetrwalnikowe grzyba. Rośliny więdną. Powyżej miejsca porażenia rośliny dość szybko zamierają.

Rozwojowi infekcji sprzyja wysoka wilgotność powietrza (90-100%), wysoka temperatura, uszkodzenia roślin oraz przenawożenie roślin azotem.

Profilaktyka 

Podstawowe znaczenie w zapobieganiu infekcjom w czasie uprawy ma utrzymywanie niskiej wilgotności powietrza, na poziomie 75-85%,  i niedopuszczanie do skraplania się pary wodnej na roślinach. Należy unikać zbytniego zagęszczenia roślin. W uprawach prowadzonych pod osłonami, ważną rolę spełnia częste wietrzenie pomieszczeń.

Zwalczanie metodą biologiczną

Formy przetrwalnikowe sprawcy zgnilizny twardzikowej mogą przez klika lat zimować w glebie. Przed rozpoczęciem uprawy wskazane jest chemiczne i termiczne odkażanie ziemi. Można wykorzystać też preparaty biologiczne. Contans WG (grzyb pasożytniczy Coniothyrium minitans) zastosowany doglebowo przed sadzeniem roślin działa na przetrwalniki grzybów z rodzaju Sclerotinia powodując ich wyniszczenie, rozpadanie się.

Polyversum WP (Pythium oligandrum) zawiera niepatogeniczny grzyb, który enzymatycznie rozkłada strzępki grzybów patogenicznych, stymulując jednocześnie mechanizmy odpornościowe chronionej rośliny. W uprawach papryki w glebie preparat można stosować w okresie wegetacji przeciwko szarej pleśni i zgniliźnie twardzikowej – opryskiwać w dawce 0,15 kg/ha, 6 razy, co 10 dni, od momentu gdy pierwsze owoce papryki osiągną 5-6 cm. W fazie produkcji rozsady można go stosować do podlewania przeciwko chorobom odglebowym.

Serenade ASO (Bacillus subtilis szczep QST 713) ma w swoim składzie bakterię wykazującą działanie grzybobójcze oraz fungistatyczne, konkuruje z patogenami o przestrzeń życiową i składniki odżywcze oraz indukuje systemiczną odporność rośliny. Przeciwko szarej pleśni środek należy stosować zapobiegawczo w dawce 8 l/ha, 6 razy, co 5 dni.

Zwalczanie metodą chemiczną

Poniżej podajemy wykaz środków zarejestrowanych (na dzień 3.07.2017) do zwalczania szarej pleśni i zgnilizny twardzikowej. Aby nie dopuścić do uodpornienia się patogenów na substancję aktywną preparaty (z różnych grup chemicznych) należy stosować przemiennie . 

Zapobiegawczo lub z chwilą pojawienia się pierwszych objawów ww. chorób można stosować w formie oprysku preparaty zawierające:

Po wystąpieniu pierwszych objawów ww. chorob można stosować:

Do zwalczania szarej pleśni (zapobiegawczego lub z chwilą pojawienia się pierwszych objawów)  zarejestrowany jest dodatkowo środek Prolectus 50 WG (fenpyrazamina) – w stężeniu 0,8 – 0,12%, 3 razy, co 10 dni; okres karencji 1 dzień.

Czytaj także: Choroby odglebowe – problem w uprawie papryki

W tym roku firma Koppert obchodzi 50-lecie, w jubileuszowym roku otwarto centrum doświadczalne, w uroczystości uczestniczył król Holandii Wilhelm Aleksander

Król Holandii otworzył centrum demonstracyjne firmy Koppert

W dniu 14 września br. król Holandii Wilhelm Aleksander uczestniczył w otwarciu nowego demonstracyjnego centrum doświadczalnego firmy Koppert Biological Systems w miejscowości Berkel en Rodenrijs. W tym roku holenderska firma obchodzi 50-lecie funkcjonowania na [...]

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

BASF
Program Ochrony Roślin
HortiAdNet