PODosłonami.pl

Yara

Wykład nt. chorób ogórka w uprawie pod osłonami – cz. II

W trakcie Sądeckich Pokazów Ogrodniczych prof. dr hab. Czesław Ślusarski omówił patogeny ogórków najczęściej występujące w Polsce. W drugiej części artykułu zostały opisane choroby nadziemnych części roślin.

dr hab. Czesław Ślusarski

Czarna zgnilizna zawiązków i pędów roślin (Mycosphaerella melonis), zwana także gumozą dyniowatych –  w początkowo widoczne są na liściach plamy w kształcie litery V, które z czasem zasychają. W późniejszym okresie następuje zamieranie zawiązków pędów a także wewnętrzna zgnilizna owoców. Główną przyczyną choroby jest zbyt wysoka wilgotność względna powietrza. Do infekcji dochodzi gdy czas zwilżenia liści wynosi  1 godz. Grzyb wytwarza 2 rodzaje zarodników: Didymella bryoniae (zarodniki konidialne – tworzą piknidia i pseudotecja) i Phoma cucurbitacearum (stadium niedoskonałe). Zarodniki kiełkują po 4-8 dni. W ciągu sezonu uprawy występuje kilkanaście pokoleń.

Działania profilaktyczne:

– utrzymywanie wilgotności powietrza poniżej 80%

– od początku uprawy trzeba prowadzić lustrację

– nawadnianie należy dostosować do warunków pogodowych, ograniczyć podlewanie przy małym obciążeniu roślin owocami

– liście należy obcinać równo i prostopadle do łodygi

– nie ciąć roślin w czasie pochmurnej lub wilgotnej pogody

– nie zostawiać obciętych liści w szklarni, ponieważ na nich rozmnażają się agrofagi

– należy odkażać narzędzia w trakcie prowadzenia zabiegów

– sterować ogrzewaniem i wilgotnością tak aby deficyt wilgotności powietrza wynosił poniżej 3 g/m3.

– unikać nagłych zmian mikroklimatu

– zimne powietrze stymuluje rozwój choroby i dlatego nie należy zbyt intensywne rano wietrzyć szklarni.

Mączniak prawdziwy – wywołują go 2 gatunki grzybów (Erisiphe cichoracearum i Sphaerotheca fuliginea), które często występują równocześnie. Mają one odmienne warunki dla kiełkowania zarodników.  E. cichoracearum woli wysoką wilgotność powietrza (około 95%) ale gdy liście są zwilżone nie następuje infekcja. Natomiast w przypadku drugiego gatunku do infekcji dochodzi tylko gdy liście są zwilżone. Infekcjom sprzyjają duże wahania temperatury w ciągu doby. Do zwalczania zarejestrowany jest środek Nimrod 250 EC (bupirymat) i Timorex Gold 24 EC (wyciąg z krzewu herbacianego).

Mączniak rzekomy – rozwojowi choroby sprzyja wysoka wilgotność powietrza, tworzenie się rosy lub długotrwałe zwilżenie liści. Zarodniki grzyba kiełkują w temperaturze 8-30°C, optimum wynosi 15-20°C. W uprawach pod osłonami choroba bardzo szybko rozprzestrzenia się. Należy bezwzględnie unikać zwilżenia blaszki liściowej powyżej 5 godzin. Do zwalczania można stosować preparaty zawierające mankozeb i cymoksamil (Curzate M 72,5 WP, Ekonom MC 72,5 WP, Helm-Cymi 72,5 WP),  Infinito 687,5 SC (propamokarb, fluopikolid ) oraz Timorex Gold 24 EC. „Dopóki nie zmienimy warunków mikroklimatu w obiekcie dopóty będziemy mieć problem z mączniakiem rzekomym, ponieważ same zabiegi środkami chemicznymi nie wystarczą”- podsumował prelegent.

Korynesporoza dyniowatych – powoduje powstawanie plam, które z czasem się zlewają, oraz zamieranie zawiązków owoców. Jest to grzyb ciepłolubny – zarodniki najlepiej kiełkują w temperaturze 28-30°C. W polskich warunkach często występuje w tunelach, gdzie do ogrzewania wykorzystuje się piece nadmuchowe – grzyb rozwijała się w pobliżu wylotu ciepłego powietrza.

Grzyby z rodzaju Alternaria i Ulocladium wywołują podobne do siebie objawy na liściach ogórka .  Porażają liście w warunkach wysokiej temperatury (21-32°C) i dużej wilgotności powietrza.

Antraknoza dyniowatych (Colletotrichum orbiculare) to choroba najczęściej występująca w uprawie ogórków gruntowych. W szklarniach prawdopodobieństwo pojawienia się jej jest małe. W wyniku porażenia na liściach powstają nekrotyczne okrągłe lub nieregularne plamy różnej wielkości. Na owocach tworzą się małe, zielonooliwkowe, gnijące plamy pokryte różowym nalotem zarodników. Grzyb przeżywa na resztkach roślinnych w glebie przez 2-3 lata.

Kanciasta plamistość liści ogórka powodowana jest przez bakterię Pseudomonas syringa pv. lachrymans, rozwija się przede wszystkim w polu i dość rzadko występuje w szklarniach. Rozwija się podczas wilgotnej i ciepłej pogody (24-27°C).

Olpidiozę ogórka wywołują grzyby Olpidium radicale, które rozwijają się w korzeniach, najmłodszych w tkankach kory. Choroba sama w sobie jest niegroźna ale grzyb jest wektorem wirusa nekrotycznej plamistości liści (CLSV), który stanowi największe zagrożenie dla uprawy zimą i wczesną wiosną w warunkach niedostatku światła i niskich temperatur. W miarę poprawiania się pogody następuje remisja objawów i „wyzdrowienie” roślin. Wektorem tego wirusa są zarodniki pływkowe  grzyba Olpidium radicale, które przenoszą także wirusa nekrotycznej plamistości melona (MNSV).

Obecnie większość odmian ogórka  polecana do upraw pod osłonami ma dużą gamę odporności na wirusy dyniowatych.

Czytaj także: Wykład nt. chorób ogórka w uprawie pod osłonami – cz. I

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Program Ochrony Roślin
HortiAdNet