PODosłonami.pl

Cultilene8
Agro-Sorb 2020
Yara od 11 01 2019

Technika nawadniania i fertygacji w 3 krokach

Podczas projektowania i budowy instalacji nawadniającej na plantacji truskawki trzeba wziąć pod uwagę wiele ważnych aspektów. O tym, na co zwrócić uwagę i jakie rozwiązania technologiczne warto wybrać spośród dostępnych na rynku mówił Mariusz Byliniak z firmy Agrosimex podczas konferencji truskawkowej zorganizowanej przez to przedsiębiorstwo w styczniu br. w Ryszkach.

1. Linie kroplujące w uprawie pod agrowłókniną

Linie kroplujące w uprawie truskawek pod agrowłókniną

W technice nawadniania najważniejsze, aby instalacja została zaprojektowana i zbudowana w prawidłowy sposób, pozwalający na jej skuteczne działanie i przynoszący korzyści, a nie szkody na plantacji. Już na etapie projektowania instalacji nawadniającej, dobierając poszczególne urządzenia, warto uwzględnić możliwość automatyzacji systemu i wprowadzenia fertygacji. Należy wziąć pod uwagę ilość dostępnej wody, ale także jej jakość. Źródłem wody do nawadniania mogą być wody powierzchniowe (ich ilość zależy jednak od warunków atmosferycznych), studnie głębinowe (na wykopanie studni należy uzyskać pozwolenie wodno-prawne) bądź odkryte zbiorniki sztuczne.

Kolejnym ważnym czynnikiem jest zapotrzebowanie wodne roślin. Wpływają na nie takie czynniki, jak: klimat (temperatura, nasłonecznienie, prędkość wiatru), długość okresu wegetacyjnego, faza rozwojowa roślin (największe zapotrzebowanie jest w fazie intensywnego przyrostu biomasy), odmiana, a także retencja wody w glebie. W uprawie prowadzonej w glebie należy zawrócić uwagę również na jej rodzaj, gdyż będzie to warunkować dobór odpowiednich produktów systemu nawadniającego oraz ich właściwe wykorzystanie (np. wydajność kroplowników i rozstaw zapewniający optymalne zaopatrzenie roślin w wodę).

W nawadnianiu truskawek lepiej stosować często małe dawki wody. Podlewanie rzadziej większymi dawkami będzie bowiem prowadzić do „przelania” systemu korzeniowego roślin. Woda powinna być dostarczana tylko w okolice strefy korzeniowej roślin, a nie na całej powierzchni plantacji. Z kolei dawka wody powinna być dopasowana do panujących warunków klimatycznych, etapu wzrostu i rozwoju oraz aktualnych potrzeb roślin.

Krok 1. Nawadnianie kroplowe

Nawadnianie kroplowe pozwala na oszczędne zużycie wody (aplikacja tylko w rzędach roślin, bezpośrednio w strefę korzeniową), a także poprzez optymalne zaopatrzenie roślin w wodę przyczynia się do wzrostu wydajności i jakości plonu. Ten sposób nawadniania umożliwia precyzyjne podlewanie roślin odpowiednią dawką, w określonym czasie.

W nawadnianiu truskawek najbardziej popularne są taśmy oraz linie kroplujące. Te pierwsze są łatwe w instalacji, wytrzymałe na zatykanie (wewnętrzne filtry zapobiegają wnikaniu zanieczyszczeń) oraz odporne na działanie promieni UV, mikroorganizmów i roztworów kwasów zwykle stosowanych w rolnictwie. Pozwalają na jednorodną emisję wody na duże odległości. Linie kroplujące z kroplownikami o stałej wydajności cechuje duża trwałość (kilka sezonów). Są one ponadto odporne na gryzonie. Woda z linii kroplującej wypływa bezpośrednio w glebę, nie zraszając roślin, co znacznie zmniejsza ryzyko rozwoju chorób grzybowych.

Przy nawadnianiu kroplowym koniecznością jest filtracja wody. Filtry pozwalają utrzymać czystość w systemie nawadniającym i chronią jego elementy (taśmy, linie, emitery) przed zanieczyszczeniami, przedłużając ich żywotność.

Krok 2. Automatyzacja nawadniania

Dodatkowe elementy instalacji nawadniającej, takie jak sterowniki, czujniki i elektrozawory, pozwolą na zautomatyzowanie pracy. Elektrozawory służą do sterowania przepływem wody, a sterowniki umożliwiają pełną kontrolę systemu nawadniającego. Programator pozwala na dokładne planowanie ustawień sterownika, dzięki temu nawadnianie jest zoptymalizowane, a woda dozowana jest zgodnie z potrzebami roślin, co oprócz korzyści dla roślin pozwala także na oszczędne jej zużycie.

Do układania planów nawodnieniowych niezbędny jest pomiar wilgotności gleby. Prostym i bardzo przydatnym urządzeniem pomiarowym są tensjometry. Cechuje je bardzo dokładna wartość pomiaru nawet przy niskich potencjałach wody w glebie i łatwa interpretacja wyników. Znając poziom wilgotności gleby można dokładnie zaplanować rozpoczęcie nawadniania, długość cyklu nawadniającego oraz czas jego zakończenia. Planując nawadnianie najlepiej jest korzystać z co najmniej dwóch tensjometrów, umieszczonych w dolnej oraz górnej części strefy korzeniowej roślin.

Warto pamiętać, że zarówno zbyt mała, jak i zbyt wysoka ilość wody mają negatywny wpływ na wzrost i plonowanie roślin. Dostępność i wchłanianie substancji odżywczych są silnie uzależnione od wilgotności gleby. Jednak nadmiar wody może przyczynić się do porażenia roślin i owoców chorobami grzybowymi, a ponadto obniża walory smakowe, jędrność i trwałość owoców. Bardzo intensywne nawadnianie może także skutkować drobnieniem owoców. Każde podlewanie stosowane w nieuzasadnionych przypadkach to niepotrzebne koszty i marnowanie wody, której dostępność jest coraz mniejsza.

Krok 3. Fertygacja

Zautomatyzowaną instalację nawodnieniową można łatwo wyposażyć w urządzenia do aplikacji roztworów nawozowych. Podstawowe zalety fertygacji, to: precyzja i równomierność nawożenia, ograniczenie dawek nawozów, mniejsze wymywanie nawozów z gleby, a także ograniczenie zużycia maszyn, paliwa i robocizny związanej z nawożeniem.

Przed rozpoczęciem fertygacji zaleca się wykonanie analizy wody, by zbadać jej parametry, w tym pH. Do fertygacji należy używać tylko dobrze rozpuszczalnych nawozów. W nawożeniu w tym systemie istotne znaczenie ma stężenie aplikowanego roztworu nawozowego  oraz równomierny wypływ pożywki z emiterów na całej długości linii nawadniającej.

Najprostszym, znanym i powszechnie wykorzystywanym urządzeniem do fertygacji jest inżektor (zwężka Venturiego). Ta metoda jest jednak niedokładna i niewystarczająca do optymalnego odżywienia roślin. Kolejnym rozwiązaniem są pompy nawozowe. Są to urządzenia precyzyjne i proste w obsłudze, o różnej wydajności. Najbardziej precyzyjnymi i zaawansowanymi urządzeniami są jednak miksery nawozowe. Urządzenia te potrafią kontrolować i utrzymywać stałe, zadane wartości i umożliwiają automatyczne sterowanie fertygacją.

Jubileusz 30-lecia polskiego producenta nawozów

Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Consultingowe ADOB, największy polski producent nawozów dolistnych, obchodzi w tym roku 30-lecie działalności. Firma specjalizuje się w produkcji wysokiej jakości schelatowanych nawozów mikroelementowych, saletry wapniowej oraz siarczanu i azotanu magnezu przeznaczonych do fertygacji w [...]

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

HortiAdNet