PODosłonami.pl

Agro-Sorb 2020
Yara od 11 01 2019

Warunki glebowe a zdrowotność papryki

Uprawy papryki pod osłonami – szczególnie w tunelach nieogrzewanych – narażone są na choroby pochodzenia odglebowego, m.in. wertycyliozę, fuzariozę zgorzelową, antraknozę korzeni, rizoktoniozy, zgniliznę twardzikową i zgniliznę podstawy pędu. Na zdrowotność roślin wpływa także jakość gleby. Zróżnicowanie kondycji roślin tej samej odmiany, może być wynikiem zmienności glebowej w tunelu.

Zróżnicowanie gleby pod osłonami 

Polskie gleby charakteryzują się bardzo dużą zmiennością glebową.  W niektórych przypadkach pojedynczy tunel o powierzchni 250 m2 może znajdować się na trzech różnych utworach glebowych lub na „żyle podskórnej”. Może to świadczyć o obecności podeszwy płużnej, która utrudnia migrację składników pokarmowych oraz powietrza w glebie. Z takich m.in. powodów widoczne może być duże zróżnicowanie wzrostu roślin tej samej odmiany w jednym tunelu. Odmiany o słabym systemie korzeniowym często intensywnie reagują na niekorzystne warunki podłoża. Pojawienie się roślin gorszej jakości rosnących w części tunelu, niekoniecznie musi świadczyć o występowaniu choroby w uprawie. Patogen poraża rośliny pojedynczo lub placowo, wokół źródła infekcji. Natomiast zmiany spowodowane zmiennością glebową często są bardzo geometryczne – mogą objawiać się pasem, sektorem lub kwartałem słabszych roślin, rosnących w sąsiedztwie roślin zdrowych.

Problemy w uprawie może powodować nadmierne zagęszczenie gleby.  Może mieć ono wiele przyczyn m.in. pozostawienie w glebie starych sączków drenarskich, czy występowanie w przeszłości szlaku komunikacyjnego (ubitej polnej drogi, w miejscu, w którym obecnie znajduje się tunel). Gleba zagęszczona to nadmiernie ubita lub taka, w której wolnych porach gleby nie znajduje się powietrze. Zastój wody w glebie często jest niewidoczny, woda może się gromadzić  nawet 0,5 m pod powierzchnią terenu, powodując słabszy wzrost roślin. Uniemożliwia ona odpływ wody, co powoduje brak prawidłowego oddychania korzeni, prowadząc do rozwoju chorób grzybowych m.in. werticilliozy.

Zmiany utworów glebowych pod powierzchnią tunelu mogą powodować, że nawożenie papryki będzie nieefektywne. W przypadku lokalnego występowania gleby lekkiej, nawozy przepływają przez podłoże, powodując ogładzanie roślin. Stosowanie takich samych dawek nawozowych na całej powierzchni tunelu nie daje wtedy zamierzonych efektów. Część roślin nawożona jest prawidłowo, jednak te rosnące na glebie lżejszej, nie będą miały dostarczonej odpowiedniej ilości składników pokarmowych, co spowoduje ich nieprawidłowy rozwój.

Przygotowanie gleby

Prowadząc paprykę pod osłonami, w gruncie, należy również zwracać uwagę na strukturę gleby. Powinna być to struktura gruzełkowata. Przed założeniem uprawy należy przeprowadzić pogłębioną orkę, aby zlikwidować ewentualną podeszwę płużną. Orkę z pogłębiaczem należy przeprowadzać co 5-6 lat, ponieważ zagęszczenie gleby i podeszwa płużna mogą być powodowane przez masę roślin (jedna roślina to kilkanaście kilogramów przypadających na 30 cm2).

Przed posadzeniem roślin należy wykonać analizę gleby, w celu zapewnienia prawidłowego nawożenia. Analizę składników w glebie należy przeprowadzić gdy tunel jest przykryty folią, aby nie dopuścić do wymywania składników. Najkorzystniej jest przeprowadzić analizę gleby przynajmniej miesiąc przed sadzeniem roślin, aby mieć czas na ewentualne wzbogacenie gleby w składniki pokarmowe.

Papryka jest rośliną o dość dużych wymaganiach pokarmowych. Aby w pełni pokryć potrzeby nawozowe, na jeden hektar papryki uprawianej pod folią należy w sezonie dostarczyć następujące ilości składników pokarmowych w formie tlenkowej: 280-310 kg N, 140-200 kg P2O5, 460-540 kg K2O, 70 kg MgO oraz 200 kg CaO.

Nawożenie przeprowadzamy przed uprawą. Poziom wapnia przed sadzeniem
powinien wynosić 1800-2500 mg/dm3 . W przypadku dużych niedoborów wapnia wapnowanie gleby należy przeprowadzić jesienią. Wapnowanie wiosenne przeprowadzamy za pomocą węglanowo- tlenkowej formy wapnia (np. Dolomitu). Gdy zbliża się termin sadzenia należy zastosować szybkodziałające nawozy wapniowe, a w późniejszym terminie kredę.

Analiza gleby jest konieczna również aby ustalić prawidłowe pH gleby. Ubytki azotu w glebie nie zawsze są związane ze skokiem pH. Dzięki analizie gleby można  uniknąć błędu w regulacji pH. Czasem brak azotu i magnezu w glebie, powoduje wysnucie wniosku o zbytniej kwasowości gleby. Jeżeli w takim przypadku przeprowadzimy wapnowanie gleby, bez uprzedniej jej analizy, możemy doprowadzić do nadmiernego podniesienia pH. Zbyt wysokie pH gleby jest niekorzystne w uprawie papryki. Wapń najlepiej podawać w dawkach przez cały okres uprawy.

Należy pamiętać, że w niskich temperaturach korzenie roślin słabo reagują. W czasie wiosny gleba jest jeszcze nieogrzana (zimna), powoduje to zastój w rozwoju rośliny, brzegi liści wywijają się łódeczkowato do góry, blaszka liściowa jest wąskie.

By zapewnić dobry rozwój roślin, o słabym systemie korzeniowym, należy zastosować nawozy dolistne i biostymulatory, które mają za zadanie pobudzić roślinę do wzrostu nawet podczas niekorzystnych warunków klimatycznych. W początkowej fazie uprawy należy zastosować nawozy dolistne o dużej zawartości fosforu, ponieważ ten pierwiastek jest najtrudniej pobierany przez rośliny w warunkach niskiej temperatury. Można też zastosować nawozy o zbilansowanym składzie np. NPK 20-20-21.

Więcej szczegółowych informacji na temat nawożenia ukaże się wkrótce w artykule „Wskazówki na temat nawożenia papryki”.

Czytaj także: Najgroźniejsze choroby odglebowe papryki

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

HortiAdNet