Ochrona biologiczna wymaga znacznie większego zaangażowania ze strony producentów. O jej powodzeniu decyduje systematyczne monitorowanie ilości i rodzaju pojawiających się w obiekcie szkodników. Na tej podstawie ustalane są dawki wprowadzanych do obiektów naturalnych drapieżców. Introdukując nowe preparaty biologiczne konieczne jest dostarczenia odbiorcom szczegółowych informacji dotyczących ilości i metod ich rozkładania. Za stosowaniem metod biologicznych przemawia fakt, że ogrodnicy nie obowiązuje w ich przypadku karencja (istotny fakt w uprawie ogórków). Warzywa mogą być zbierane codziennie, a co najważniejsze są one bezpieczne dla konsumentów. Dobrze prowadzona ochrona biologiczna jest skuteczna przez dłuższy czas – w odróżnieniu od preparatów chemicznych, które należy stosować cyklicznie, by plantacja nie została zniszczona przez szkodniki (poza tym organizmy szkodliwe uodporniają się na substancje czynne preparatów). Ważnym argumentem na rzecz ochrony biologicznej jest fakt , że biologia nie zaburza fizjologii roślin i nie hamuje ich wzrostu. Pozwala na uzyskanie wyższych plonów z uprawy. Nie bez znaczenia jest także to, że pracownicy zatrudnieni przy pielęgnacji roślin pracują w środowisku wolnym od „chemii”. Przy systematycznym stosowaniu „biologii” łatwiej zapanować nad pojawiającymi się w tzw. ogniskach, szkodnikami. Jeżeli zachodzi konieczność wykonania zabiegu chemicznego znacznie lepsza jest jego skuteczność przy integracji obydwu wspomnianych metod (chemicznej i biologicznej). Czasami w uprawach chronionych biologicznie oprócz wprowadzonych entomofagów pojawiają się owady występujące w stanie naturalnym w naszym klimacie, które również zwalczają szkodniki. Powyższe argumenty powinny przekonać ogrodników do stosowania preparatów biologicznych w uprawach. Jeszcze nie tak dawno trzeba było przekonywać ogrodników do wprowadzania trzmieli do zapylania kwiatów pomidorów. Dziś już tego nikt nie pamięta, a do stosowania trzmieli w uprawach pod osłonami nie trzeba już producentów przekonywać. Mam nadzieję, że podobnie będzie z zastosowaniem preparatów biologicznych.

Najgroźniejszymi szkodnikami upraw pod osłonami są mączliki i przędziorki. Do diagnozowania obecności mączlików w obiekcie rozwieszamy żółte tablice lepowe ( 25 szt./ha), na które wyłapują się dorosłe owady. Do odławiania dorosłych owadów wykorzystywać można także taśmy lepowe tzw. rollertrapy. Do zwalczania mączlików wykorzystywany jest Macrolophus caliginosus, wprowadzany jest do obiektu w ilości 1 szt/m2 ( w dwóch dawkach, w odstępach tygodniowych). Drapieżca rozmnaża się około 95 dni w temp. 10 – 15 °C dlatego powinien być wprowadzany na rośliny po ustawieniu roślin na miejscu stałym w szklarni. Po pojawieniu się na żółtych tablicach dorosłych owadów mączlika na roślinach rozwiesza się kartoniki z pupariami błonkówki Encarsia formosa. W wyższych temperaturach w tym celu stosowany bywa także Eretmocerus eremicus lub preparat Enermix zawierający oba wspomniane organizmy pożyteczne. Nowym drapieżcą jest Delphastus catalinae, który dobrze rozmnaża się w temperaturze powyżej 20°C i może być wykorzystywany do zwalczania mączlika ostroskrzydłego w uprawie ogórków i roślin ozdobnych. Do prawidłowego rozmnażania wymaga dużej ilości pożywienia (mączlika).

Przeciwko pojawiającym się na roślinach uprawianych pod osłonami miniarkom zalecana jest Dacnusa sibirica, a w przypadku większego nasilenia tych szkodników Diglyphus isaea.

Mszyca jest szkodnikiem wielożernym, dlatego w uprawach pod osłonami pojawia się często. Do naturalnych wrogów mszycy, wykorzystywanych w ochronie roślin, należą m.in. Aphelinus abdominalis (głównie używany przeciwko mszycy smugowatej i ziemniaczanej), Aphidius ervi, Aphidius matricariae i Aphidioletes aphidimyza (przeciwko wszystkim gatunkom mszyc).

Jeszcze do niedawna zwalczanie przędziorków było dużym problemem w uprawach ogórka. Ostatnio powszechnie szkodniki te występują także w uprawach pomidora. Ze względu na niższą wilgotność w obiektach, w których rosną pomidory, szkodniki ten rozmnażają się bardzo intensywnie. Zwalczanie metodami biologicznymi polega na wprowadzeniu drapieżców Phytoseiulus persimilis, Amblyseius californicus, Feltiella acarisuga i Macrolophus caliginosus (nimfy). Organizmy pożyteczne należy wprowadzać do czasu osiągnięcia równowagi biologicznej na plantacji. Często ogrodnicy integrują metody ochrony w zwalczaniu przędziorków.

Chemiczna ochrona roślin ozdobnych jest bardzo trudna. Preparaty chemiczne często pozostawiają plamy po zabiegach na samych kwiatach lub na liściach. Wszelkie plamy po zabiegach czy ślady żerowania szkodników eliminują kwiaty cięte i rośliny doniczkowe z obrotu towarowego. Dlatego producenci roślin ozdobnych są bardziej zdeterminowani i szybciej przekonują się do preparatów biologicznych. Mirosław Lipecki, mający duże doświadczenie w ochronie biologicznej roślin ozdobnych omówił preparaty biologiczne zalecane do zwalczające szkodników w tych uprawach. Do zwalczania przędziorków w uprawach roślin ozdobnych stosowane są: Phytoseiulus persimilis, Amblyseius californicus, Feltiella acarisuga. Mszyce zwalczane są przy użyciu entomofagów Aphidoletes aphidiomyza, Aphidius colemani, Aphidius ervi. Natomiast do zwalczania mączlików mogą być wykorzystani następujący wrogowie naturalni: Encarsia formosa, Amblyseius Swirski, preparat Enermix (Encarsia formosa + Eretmocerus eremicus), Delphastus catalinae oraz Amblydromalus limonicus. Mączliki mogą być także odławiane na żółte tablice i taśmy rollertrap. Wciornasteki można natomiast odławiać na niebieskie tablice lepowe, a do ich zwalczania stosować organizmy: Amblyseius Swirski, Macrocheles robustulus, Amblyseius cucumeris (Neoseiulus cucumeris). Pojawiającą się na roślinach ozdobnych miniarki zwalczać można takimi samymi preparatami, jakie są zalecane do ochrony pomidorów czy ogórków.

W trakcie pierwszego spotkania w ramach Akademii Koppert zagadnienia związane z ochroną plantacji warzyw pod osłonami przed chorobami omówiła Agnieszka Wiśniewska. Zwracała uwagę, że zawsze lepiej jest zabezpieczać rośliny niż leczyć, dlatego przypomniała ona zalety preparatu Trianum zawierającego Trichodermę harzianum T- 22. Grzyb ten stymuluje rozwój systemu korzeniowego i zapobiega infekcjom powodowanym przez patogeny z rodzajów: Pytium Fusarium, Rhizoctonia i Sclerotinia. Może być stosowany przemiennie z fungicydami. Preparat ten może być także użyty w połączeniu z preparatem Addit do zapobiegania szarej pleśni na łodygach (opryskiwanie), z których usunięto liście i grona.

Wśród biologicznych preparatów wspomagających ochronę roślin wymieniano także preparat Boni Protect stosowany do zabiegów (opryskiwanie) przeciwko mączniakowi prawdziwemu.