Odporność na wirus CGMMV – ogórek Denton, nowa propozycja z Hazery
CGMMV (Cucumber green mottle mosaic virus, czyli wirus zielonej mozaiki ogórka) rozwijają się w uprawach ogórków stopniowo i przez dłuższy czas może pozostawać niezauważony. W początkowych fazach obserwuje się drobne przebarwienia, mozaikowatość liści lub niewielkie spowolnienie wzrostu. Wraz z postępem infekcji symptomy stają się bardziej wyraźne. Odpowiedzą naszej firmy na ten problem jest hodowla odpornościowa – mamy przyjemność zaprezentować Państwu odmianę ogórka Denton, odporną na wirus CGMMV. Na temat tej odmiany dowiecie się więcej podczas naszego seminarium w Tłokini Kościelnej, 18 grudnia.
Właściwości wirusa CGMMV a ryzyko infekcji
W praktyce całkowite wyeliminowanie wirusa zielonej mozaiki ogórka (CGMMV) jest bardzo trudne. Patogen może przetrwać na narzędziach, podłożu, resztkach roślinnych i odzieży roboczej. Do infekcji często dochodzi podczas prac pielęgnacyjnych, poprzez kontakt mechaniczny uszkodzonych tkanek. Wczesne objawy są niespecyficzne, co dodatkowo utrudnia szybką identyfikację zagrożenia. W efekcie wirus może rozprzestrzeniać się w roślinach, zanim zostanie zauważony, prowadząc do pogorszenia ich kondycji i obniżenia plonu.
Znaczenie odporności odmian ogórka
Rośnie znaczenie odmian ogórka wykazujących zwiększoną tolerancję na presję patogenu. Odporność typu IR (Intermediate Resistance czyli średnia odporność) ogranicza namnażanie wirusa w tkankach, co spowalnia rozwój objawów oraz redukuje wpływ choroby na parametry wzrostu. Rośliny dłużej utrzymują stabilne tempo rozwoju i jakość plonu. Efekty są szczególnie widoczne przy późniejszym pojawieniu się infekcji lub przy niższym poziomie porażenia.
Uzupełnienie odporności przez praktyki higieniczne
Podwyższona odporność biologiczna roślin stanowi istotny element ograniczania skutków CGMMV, nie zastąpi jednak podstawowych zasad higieny uprawy. Z uwagi na mechaniczny sposób przenoszenia patogenu kluczowe pozostają: dezynfekcja narzędzi, staranna praca z roślinami oraz szybkie usuwanie egzemplarzy wykazujących objawy porażenia. Połączenie odporności odmianowej z właściwymi praktykami uprawowymi zapewnia najwyższy poziom stabilności produkcji.
Hodowla ukierunkowana na odporność
Programy hodowlane prowadzone przez firmę Hazera od wielu lat uwzględniają presję wirusów, w tym wirusa CGMMV. Testy w zróżnicowanych warunkach produkcyjnych pozwalają na selekcję odmian o zwiększonej odporności. Jednym z przykładów jest odmiana Denton F1, zaliczana do ogórków typu midi polecanych do uprawy w szklarniach lub tunelach foliowych.
Ogórek Denton F1* – nowość z odpornością na CGMMV
Odmiana ta charakteryzuje się średnią odpornością na wirus zielonej mozaiki ogórka (IR: CGMMV) oraz mocnym systemem korzeniowym – co daje bardzo dobre rezultaty w uprawie. Odmiana przeznaczona jest do uprawy w systemie tzw. wysokiego drutu i „na parasol”.
Rośliny mają dość mocny wigor zachowując przy tym kompaktowość i odpowiedni balans. Międzywęźla są średniej długości, zazwyczaj występuje jeden zawiązek w węźle.
Mocny system korzeniowy w połączeniu z silną rośliną gwarantuje stabilne wiązanie owoców i wysoki plon handlowy przez cały okres uprawy. Do końca produkcji owoce zachowują dobrą jakość, ciemnozielony kolor, widoczne żebrowanie i szyjkę oraz twardość i kształt, co jest pożądane przez końcowego odbiorcę. Owoce są ciemnozielone, żebrowane, długości 23-26 cm. Przy zachowaniu odpowiedniego stężenia pożywki (EC) nie mają tendencji do krzywienia się czy do przerastania na długość, dzięki czemu producent może uzyskać wysoki plon handlowy, zarówno w pierwszym, jak i w drugim cyklu uprawy. Owoce dobrze reagują na zmienne warunki, nie wykazują cech ordzawienia czy mikrospękań.
*odmiana w badaniach rejestrowych
Inne odmiany ogórka typu midi polecane przez Hazerę
Nikodem F1
Ogórek typu midi do uprawy w szklarniach i tunelach. Rośliny mają silny system korzeniowy, brak u nich skłonności do utraty wigoru, nawet przy dużym obciążeniu owocami. Międzywęźla są średniej długości, pokrój roślin jest otwarty. Odmiana polecana jest do nasadzeń od lutego. Może być uprawiana w systemie tzw. „wysokiego drutu”, ale szczególnie polecana jest do prowadzenia na tzw. „parasol”, z uwagi na łatwość odnawiania się rośliny oraz stabilną długość owoców uzyskiwanych z pędów bocznych (brak tendencji do przerastania na długość).
Odmiana daje stabilny plon, zawiązując zwykle 1 lub 2 owoce w węźle. Tworzy ciemnozielone, wręcz szmaragdowe owoce o długości 21-24 cm, z wyraźnym żebrowaniem i lekkim połyskiem. Owoce nie mają tendencji do ordzawień w warunkach wysokich różnic temperatury pomiędzy dniem a nocą. Mają małą komorę nasienną, można je długo przechowywać bez utraty jędrności.
W uprawie odmiany Nikodem należy wspomagać generatywny wzrost i rozwoju roślin, dlatego zalecany jest wyższy o 10% poziom potasu niż dla większości odmian, należy utrzymywać górne zakresy stężenia podawanej pożywki.
Nikifor F1
Odmiana polecana do sadzenia od 15 lutego (termin wiosenny) i do 15 sierpnia (termin jesienny). Rośliny o otwartym pokroju, zapewniającym właściwe doświetlenie owoców (ciemniejszy kolor) oraz dobre warunki fitosanitarne. Odmiana ma silny wigor, niewielką liczbę pędów bocznych i potencjał do utrzymania dużej liczby owoców dorastających do właściwej masy handlowej. Silny wigor zapewnia nieprzerwany wzrost wierzchołka, co jest pożądane w uprawie w systemie tzw. wysokiego drutu, z opuszczaniem roślin. Jednocześnie silna roślina umożliwia wytworzenie mocnych pędów bocznych na górze pędu – co pozwala prowadzić rośliny „na parasol”.
Owoce Nikifora są długości ok. 20-23 cm, ciemnozielone, wyraźnie żebrowane, z połyskiem. Są wyrównane o dobrej trwałością pozbiorczej. W warunkach gwałtownych zmian temperatury nie wykazują tendencji do ordzawień i mikrospękań. Odmiana bardzo plenna, wytwarzająca 1-2 owoce w węźle.
Nikoletta F1
Odmiana ogórka typu midi do uprawy w szklarniach i tunelach. Roślina o międzywęźlach średniej długości i otwartym pokroju. Liście niezbyt duże. Odmiana idealna do prowadzenia w systemie wysokiego drutu lub „na parasol”. Rośliny o dobrym balansie bez wyraźnie dominujących cech wegetatywnych i generatywnych, o średnim, ale stabilnym wigorze z bardzo dobrą kontynuacją plonowania. Rośnie dobrze na uniwersalnych pożywkach stosowanych w uprawach bezglebowych. Może być również z powodzeniem uprawiana w podłożach tradycyjnych. Polecana do nasadzeń od lutego oraz na cykl jesienny.
Nikoletta ma wysoki potencjał plonotwórczy, regularnie zawiązuje owoce (zazwyczaj 1 w węźle), które są wyrównane, długości 20-22 cm. Owoce są równomiernie ciemnozielonego koloru, z wyraźnym żebrowaniem utrzymującym się przez cały okres uprawy. Owoce bez tendencji do mikrospękań przy chłodnych nocach (tzw. cold stripes). W okresie letnim zachowują stabilną długość owoców.
