Ślimaki w uprawach pod osłonami - uprawa, rozsada, nawożenie pomidorów, ogórków, papryki i innych warzyw - Pod Osłonami

PODosłonami.pl

Cultilene
Agro-Sorb 2020
Yara od 11 01 2019

Ślimaki w uprawach pod osłonami

Ślimaki w uprawach pod osłonami znajdują bardzo dobre warunki do rozwoju. Nie zwalczane mogą wyrządzić bardzo duże straty. Żyją wszędzie tam, gdzie jest wilgoć i chłód, na przykład w wierzchniej warstwie ziemi. Liczniej występują na glebie wilgotnej i ciężkiej. Lubią również glebę z dużą zawartością substancji organicznej. Są polifagami – żerują na wielu roślinach.

Pomrowik plamisty

Pomrowik plamisty

Uszkodzenia roślin

Ślimaki uszkadzają rośliny na dwa sposoby. Zeskrobują tkankę pozostawiając  górną skórkę liścia  lub wygryzają nieregularne, poszarpane dziury. Mogą powodować całkowity gołożer lub zjadać całe rośliny. Największe straty są na wschodach i rozsadzie, bo najchętniej zjadają stożki wzrostu. Aktywne są po zmierzchu. W ciągu dnia i przed suszą kryją się w mokre i ciemne miejsca – tam gdzie folia przysypana jest ziemią, a została mała szczelina, w zwartej masie nadziemnych części roślin, pod liśćmi większych roślin, pod doniczkami i wielodoniczkami z rozsadą, w chwastach, grudy ziemi, pod przedmiotami leżącymi na ziemi. O ich obecności świadczą ślady śluzu na palikach,  liściach i podłożu. W dni pochmurne i deszczowe wychodzą na żerowanie w ciągu dnia. Rośliny uprawiane w tunelach najbardziej zagrożone są od strony  wejścia i brzegach tunelu.

Najczęściej spotykane ślimaki

Ślimaki bez muszli

Pomrów wielki – ciało osiąga wielkość do 20 cm. Jest brunatno kremowy z granatowymi plamami; pomrowik polny – ciało długości do 5 cm, białawe lub jasnobrunatne, pokryte mlecznobiałym śluzem; największe szkody wyrządza wiosną i w połowie lata; ślinik ogrodowy – ma ciało długości do 4 cm, barwy szaroczarnej z jaśniejszymi smugami po bokach i pokryte  pomarańczowym śluzem; ślinik wielki – ciało długości 11-15 cm, może mieć kolor pomarańczowy, czerwony lub czarny;  ślinik luzytański zwany również „ślimakiem hiszpańskim”, ponieważ pochodzi z Półwyspu Iberyjskiego – dorosły ślimak ma ciało o długości 8–15 cm, różnie zabarwione, najczęściej szaro-zielone. Ślimaki nagie w przeciwieństwie do muszlowych są dużo bardziej ruchliwe i w poszukiwaniu pokarmu wychodzą nawet kilkanaście metrów od swoich kryjówek.

Ślimaki z muszlą

Ślimak gajowy – wysokość muszli około 2 cm, a szerokość około 2,5 cm, muszla jest barwy żółtej lub żółtobrunatnej z ciemniejszymi pasami, ślimak ogrodowy – nieco mniejszy od gajowego, ślimak winniczek – wysokość i szerokość muszli do 5 cm, ciało długości do 5,5 cm, muszla jest jasno- lub ciemnobrunatna z ciemniejszymi paskami. Gatunek ten jest pod ochroną zgodnie z §1 ust. 1 pkt. c rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 12 października 2011 rok.

Ślimaki muszlowe gdy jest zbyt mała wilgotność powietrza, chowają swoje ciało do muszli i zasklepiają ją i zapadają w stan anabiozy. W miejscu gdzie je zastała susza czekają na odpowiednie dla siebie warunki.

Profilaktyka i zwalczanie

Sposób zwalczania ślimaków zależy od powierzchni uprawy:

  • Wykaszanie traw i wokół szklarni i tuneli.
  • Zbieranie ręczne.
  • Wyłapywanie przy pomocy różnych przynęt – deski lub jakieś płyty płożone wśród roślin, pod którymi ślimaki szukają schronienia. Można stosować maty o wymiarach 50 x 50 cm, wykonane z arkuszy filcu pokrytych od góry folią aluminiową odbijającą światło i od dołu czarną folią. Umieszcza się je na powierzchni zwilżonej gleby. Ślimaki gromadzą się pod matami wykorzystując je jako kryjówki.
  • Stosowanie pułapek pokarmowych, którymi mogą być – wilgotna karma dla psów i kotów, ogórki, liście kapusty, pokrojona marchew lub jabłka przepołowione ziemniaki, buraki, sałata. Pułapki muszą być jednak systematycznie kontrolowane i opróżniane (ślimaki trzeba zbierać codziennie i niszczyć). Niektórzy producenci stosują pułapki piwne, do których schodzą się ślimaki.
  • Stawianie płotków z blachy ocynkowanej lub miedzianej – wysokości ok. 20 cm. Górna krawędź załamana pod kątem 90 stopni. Głębokość wkopania w ziemię około 10 cm.
  • Stosowanie barier z materiałów utrudniających ich przejście – suche trociny, strugana kora, sieczka trzcinowa, plewy jęczmienne, ostry żwir, klinkier, ostry piasek. Dla zatrzymania ślimaków stosowane są również nawozy: wapno niegaszone, kainit, superfosfat a nawet sól. Większość rozsypywanych materiałów jest skuteczna jedynie do opadów deszczy.
  • Na większych powierzchniach stosuje się zwalczanie chemiczne. Zabieg zaleca się wykonać wieczorem, kiedy jest największa aktywność szkodnika. Większość moluskocydów (środki do zwalczania ślimaków) traci aktywność z chwilą zawilgocenia.
  • Ochrona biologiczna. Na uwagę zasługują dwa moluskocydy:

–  biologiczny środek Nemaslug®, który zawiera pasożytnicze nicienie Phasmarhabditis hermaphrodita (84%) i obojętny nośnik z wodą (16%). Produkt można stosować w uprawach  ekologicznych. Zwalcza wszystkie najważniejsze gatunki małych i średnich ślimaków. Działa szybko i skutecznie i jest łatwy w użyciu. Jedna aplikacja chroni rośliny do 6 tygodni.  Zakażone ślimaki szybko przestają żerować i giną pod ziemią w ciągu 4-21 dni.

–    Lum out naturalny środek do zwalczania ślimaków. Gotowy do użycia. Zawiera granulki ze skały krzemionkowej, która ma wysoką zdolność absorpcji wody, co powoduje wysuszenie błon śluzowych ślimaków.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Siewki pomidorów we wczesnej fazie wzrostu

Lato – produkcja rozsady pomidorów do upraw doświetlanych

W Europie Zachodniej w ostatnich latach mocno rozwinęły się uprawy pomidorów doświetlanych. W Holandii na ponad 60% ogólnej powierzchni szklarni zimą prowadzone są uprawy doświetlane. Przy powiększaniu skali produkcji doświetlanej terminy uprawy i sadzenia [...]

Florensis_Dianthus
Adagri_KANEMITE_29c_na wyklikanie
VISCOIN
Syngenta pelargonia
HortiAdNet